این حضور مستمر و پرشکوه، نه یک اجتماع گذرا، که تجلی عینی وفاداری به آرمانهایی است که خونبهای هزاران شهید گلگونکفن است. این تجمعات، بیعتی از جنس بصیرت که در آن، هر قدم، امضایی است بر پای میثاقنامهی ولایتمداری.
در روزگاری که بدخواهان این مرز و بوم در پی تضعیفِ ارکان اقتدار کشور هستند، حضور آگاهانهی مردم در میدان ساعت، بلندترین فریاد حمایت از فرزندان غیور ملت در «نیروهای مسلح» است. این جمعیت منسجم، به پاسدارانی که امنیت را برایمان به ارمغان آوردهاند و به ارتشیان و نیروهای مقتدری که حصار محکم این آب و خاک هستند، اطمینان میدهند که عقبهی مردمی آنها چون کوه سهند، استوار و پابرجاست.
پنجاه و هفت روز ایستادگی برای حفظ ارزشهای انقلاب اسلامی، نشان از آن دارد که مردم تبریز، امانتداران شایستهی نهضتی هستند که ریشه در باورهای اصیل دینی و ملی دارد. اینجا، در سایهسار عمارت ساعت، زمان برای بدخواهان متوقف شده است، چرا که ارادهی مردم، فراتر از هر مانعی، مسیر تعالی ایران مقتدر را میپیماید.
میدان ساعت تبریز در پنجاه و هفتمین قرار عاشقی، میزبان پهپادهای «شاهد ۱۳۶» شد تا روایتی تازه از اتحاد و قدرت را به تصویر بکشد. این حضور، که دومین شگفتانهی سپاه پاسداران پس از موشک خیبرشکن برای مردم غیور آذربایجان بود، بار دیگر پیوند ناگسستنیِ مردم و نیروهای مسلح را در تراز جهانی به رخ کشید.
انتهای پیام
