غار نغیم خلجان: غار نغیم (یا نعیم) خلجان یکی از شگفتانگیزترین آثار معماری صخرهای و دستکند در استان آذربایجان شرقی است که در جنوب غربی تبریز و در منطقهای میان خلجان و روستای ورنق قرار دارد.
این غار برخلاف غارهای طبیعی، به دست انسان در دل زمین حفر شده است. نام آن یعنی «نعم» یا «نغیم» در اصطلاح محلی به معنای جایی است که با دست کنده شده باشد.
این غار در سال ۱۳۸۰ توسط «محمدحسین قابلنژاد» کشف شد. متأسفانه علیرغم ارزش تاریخی بسیار بالا، بخشهایی از آن به دلیل رسوبات مسدود شده یا توسط افراد سودجو تخریب شده است. بسیاری از ورودیهای غار به دلیل مسائل امنیتی یا حریم خصوصی خانههای اهالی، مسدود یا قفل شدهاند.
حمام خلجان: حمام تاریخی خلجان که با نام «حمام عمومی خلجان» نیز شناخته میشود، یکی از بناهای ارزشمند و قدیمی منطقه خلجان (در جنوب غربی تبریز) است. این حمام نمادی از معماری سنتی ایرانی برای شستشو و گردهماییهای اجتماعی در گذشته است.
بسیاری از اهالی و فعالان میراث فرهنگی معتقدند که این حمام ظرفیت بسیار بالایی برای جذب گردشگر دارد، اما نیاز به مدیریت منسجمتر و معرفی بیشتر در تورهای تبریزگردی دارد تا از انزوا خارج شود.
منطقه خلجان با داشتن این حمام تاریخی در کنار «غار نغیم» و باغهای مصفا، پتانسیل تبدیل شدن به یک قطب گردشگری روستایی-تاریخی در حومه تبریز را داراست.
کوه شاهقلعهجان (یا قلعهجان): در منطقه خلجان کوهی به این نام وجود دارد که در میان اهالی و کوهنوردان شناخته شده است. نام این کوه نشاندهنده احتمال وجود یک دژ یا قلعه دفاعی در قله یا دامنههای آن در ادوار گذشته (احتمالاً دوره ایلخانی یا پیش از آن) است. بسیاری از محققان معتقدند قلعههای قدیمی این منطقه به دلیل حوادث طبیعی و گذر زمان تخریب شدهاند و امروز تنها بقایایی از آنها یا نامشان بر روی کوهها باقی مانده است.
برج دیدهبانی (برج کبوترخانه): یکی از آثار ثبتشده ملی در خلجان، برجی قدیمی است که در محله «شاهسون» و در دامنه کوه قرار دارد. اگرچه امروز به عنوان کبوترخانه شناخته میشود، اما برخی بر این باورند که این بنا در اصل یک برج دیدهبانی یا بخشی از ساختار دفاعی (قلعه) منطقه بوده است که بعدها تغییر کاربری داده است.
