مردم تبریز نشان دادند که اگر ارگ استوار است، به پشتوانهی قامتهایی است که در برابر تندبادها خم نشدند و اگر سهند سرفراز است، از صلابت نگاه این مردم است.
این هفتاد و سه شب، روایت بیداری شهری است که خواب را بر چشمان بدخواهان حرام کرد. هر شعلهای که در دل این شبهای سرد افروخت، چراغی شد برای فردایی که عدالت و آزادگی در آن طلوع خواهد کرد. تبریز، امشب نه فقط یک شهر، که قلب تپندهی یک باور است؛ باوری که میگوید: «آذربایجان بیدار است…»
بیش از دو ماه حضور در خیابانها نشان داد که «بیداری» هزینه دارد و مردم شجاعانه این هزینه را با حضور بیوقفه در میدان پرداختند.
اینجا دیگر سخن از احساسات زودگذر نیست، سخن از «عقلانیت ایستادگی» است. مردمی که میدانند آزادی نه یک هدیه، که یک «دستاورد تدریجی» است. سنگفرشهای تبریز، امشب زیر پای نسلی ورق میخورند که پیوند نانوشتهی خود را با شکوه مشروطه بازخوانی کردهاند، اما با ادبیاتی نوین و نگاهی به افقهای دوردست.
باید با صدای بلند گفت که همین ایستادگی تاریخی ملت ایران بود که این سرزمین را در زمرهی ابرقدرتهای جهان قرار داد. ایران امروز، درختی تنومند است که ریشههایش در خون و غیرت شهیدان و شاخههایش بر آسمان اقتدار سایه افکنده است. ما ملتی هستیم که از تلاطمها نترسیدیم و همین شجاعت، ما را به سطحی از بازدارندگی رسانده که امروز هیچ معادلهای در منطقه بدون در نظر گرفتن ارادهی ما حل نمیشود.
تجلی این قدرت ملی را میتوان در سیادت دریایی و امنیتِ خللناپذیر مرزهایمان دید. امروز اگر ایران به عنوان یک بازیگر بزرگ جهانی قد برافراشته، به برکت بیداری همین مردم و صلابت نیروهای مسلح جانبرکفی است که نبض حیاتیترین آبراه جهان، یعنی «تنگه هرمز» را در دست دارند. تسلط بر این شاهراه استراتژیک، نه یک اتفاق، که ثمرهی ایمان و اقتداری است که اجازه نمیدهد بیگانگان برای مقدرات این منطقه تصمیم بگیرند. همان ارادهای که امشب در کوچههای بارانخوردهی تبریز جاری است، همان ارادهای است که در خلیج همیشه فارس، امنیت و اقتدار را به نام ایران امضا کرده است.
انتهای پیام/
