سبد خرید
0
No products in the cart.

کوی و میدان مقصودیه

صاحب دیوان / میدان مقصودیه یکی از معروفترین مکانهای شهر تبریز چه در گذشته و چه در حال حاضر می­باشد. اهمیت این میدان برای محله نوبر مانند اهمیت قورد میدانی برای محله خیابان و سامان میدانی برای محله دوه­چی است. شهرت عمده این میدان بیشتر به دلیل وجود مسجد میدان مقصودیه در آن است. این مسجد که در بخش مساجد نوبر به معرفی بیشتر آن پرداخته خواهد شد، یکی از زیباترین و مهمترین مساجد تاریخی تبریز است.

نام مقصودیه به این دلیل بر این منطقه از شهر تبریز اطلاق شده است که مقصودبیگ فرزند حسن پادشاه آق­قویونلو عمارتی به همین نام را در این منطقه بنا کرده بود. (ایوب نیکنام لاله، تبریز در گذر تاریخ، ص ۹۸) علاوه بر آن، وجود خانه­های قدیمی و مجلل بیشمار در منطقه مقصودیه، یکی دیگر از دلایل شهرت این مکان محسوب می­شود.

این میدان به شکل چهارراهی است که در گوشه جنوب غربی آن مسجد مقصودیه معروف به مسجد میدان قرار دارد. مسیر غربی-شرقی میدان مقصودیه کوچه میناساز است که از قبرستانی در محله مهادمهین شروع و به کوچه صدر در شرق منتهی می­شود. در این کوچه و در غرب میدان مقصودیه مسجد میناساز قرار گرفته است.
در نقشه دارالسطنه، علاوه بر مسجد مقصودیه، چهار بنای دیگر نیز در این میدان به چشم می­خورد. نخست، حمام کدخداباشی در گوشه شمال غربی و روبروی مسجد مقصودیه، دوم، مقبره پیر در گوشه شمال شرقی و روبروی حمام کدخداباشی، و در نهایت حمام حاجی محمدصالح در گوشه جنوب شرقی آن و کمی پایین تر از مسجد میدان. در کنار حمام حاجی محمد صالح بازارچه­ای دیده می­شود که به مسجد مدینه ختم شده است. این بازارچه به عنوان گذرگاه جنوبی میدان مقصودیه محسوب می­شود که پس از رسیدن به میدان مدینه به دو بخش تقسیم شده است؛ یک مسیر به سمت مسجد حاج غفار و مسیر دیگر به سمت باغ شمال امتداد می­یابد.
در مسیر اول و در گوشه شمال غرب باغ شمال مسجدی به اسم حاج احمد واقع شده بود که صد البته متفاوت از مسجد حاج احمد محله خیابان است. اما مسیر دوم پس از گذر از مسجد حاج غفار به سمت جنوب شهر امتداد می­یابد و در این مسیر دو مسجد معروف دیگر محله نوبر وافع شده­اند که اولی مسجد حاجی اسماعیل و دومی مسجد حاجی جبار است. امتداد این مسیر در نهایت به منطقه قدیمی «یانیق» یا «یانوق» می­رسد که به معنی «منطقه سوخته» می­باشد. اماکوچه شمالی این میدان به سمت میدان ساعت امتداد و در این مسیر از کنار مسجد کدخداباشی عبور و به خیابان امام منتهی می­شود. در نقشه دارالسلطنه تبریز این کوچه در نهایت به دروازه نوبر می­رسد و بنابراین به عنوان مهمترین گذرگاه اهالی محله نوبر برای ورود به داخل باروی قدیمی تبریز محسوب می­شده است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان