سبد خرید
0
هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

تاسیس مرکز فرهنگی و هنری دانشسرای تبریز

سیدقاسم ناظمی، در نشست با خبرنگاران، در پاسخ به خبرنگار صاحب دیوان در خصوص چگونگی تاسیس مرکز فرهنگی و هنری دانشسرای تبریز گفت: این مکان با دارا بودن پتانسیل بالای تاریخی و فرهنگی بلااستفاده مانده است و قسمتی از آن در اختیار دادگاه خانواده قرار گرفته است. در سفر اخیر ریاست جمهوری مذاکراتی برای ایجاد مرکز فرهنگی و هنری دانشسرای تبریز صورت گرفت که قولهای مصاعدی داده شد که در حال پیگیری هستیم.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان‌شرقی، از رسانه های استان درخواست کرد برای تحقق این موضوع تاسیس مرکز فرهنگی و هنری دانشسرای تبریز را به یک مطالبه از مسئولین ملی و استانی  تبدیل نمایند.

 

دانشسرای عالی تبریز کجاست؟
در سال۱۳۱۴، وزارت فرهنگ تصمیم به ساخت دانشسرا در تبریز گرفت و در اردیبهشت سال۱۳۱۵، عملیات ساختمانی آن شروع شد.
ساختمان دانشسرا، در محلی که به سربازخانه قدیم معروف بوده و در قسمت مرکزی شهر واقع بوده، ساخته شده است. قسمت عمده زمین از طرف شهرداری به اداره فرهنگ واگذار و قسمت جزئی نیز از اشخاص مختلف خریداری گردیده است. تمامی مبلغ پرداختی برای اشخاص ۱۶۴۰۰۰ ریال بوده، نقشه ساختمان توسط «سیرو» طراح موزه ایران باستان که چندی پیش از طرف یونسکو برای او مراسم بزرگداشت برگزار شد، تنظیم شده بود. مجموعه مساحت زمین ۲۰۴۵۲ متر مربع است. ساختمان دانشسرا در دو اشکوبه است و در طبقه زیرین، شش کلاس و آمفی تاتر و تالار سخنرانی وجود دارد. در ایام ساخت در طبقه فوقانی دو خوابگاه، که هر کدام گنجایش ۲۵ تخت را داشته و پانزده اتاق جهت انجمن ها و آزمایشگاه فیزیک با تاریک‌خانه و مخازن لازم و کتابخانه و دو اتاق برای سرپرستان بوده که در حال حاضر از اکثر قسمت‌ها برای کلاس استفاده می شود.
دانشسرای تبریز همزمان با شانزده دانشسرای دیگر در ایران به یک سبک ساخته شده است. از آن شانزده ساختمان، تنها دانشسرای تبریز برجا است. در سایر شهرهای ایران، متاسفانه دانشسراها تخریب شده‌اند. علاوه بر زیبایی ساختمان و منحصر به‌فرد بودن آمفی تاتر نود نفره آن در ایران، از نظر معنوی، ساختمان دانشسرا دارای اهمیت ویژه‌ای است. نام مردان بزرگی با نام دانشسرای تبریز گره خورده است.
یکی از آنها، شهید والامقام ثقه الاسلام است که در دهم محرم سال ۱۳۳۵ ه.ق، توسط روس‌ها با هفت نفر دیگر بنام های حسن پسر علی مسیو، ضیاالعلما، محمد قلی خان، صادق الملک، مشهدی ابراهیم قفقایچی، قدیر پسر علی مسیو و شیخ سلیم به دار آویخته شده‌اند. آرامگاه این بزرگان در بقعه سید حمزه در جوار مقبره الشعرا است. برحسب اتفاق شیرین و بنا به نوشته مرحوم کارنگ در محل شهادت این بزرگ مرد «تالار اندیشه» ساخته شده و در محل شهادت ثقه الاسلام، منبر خطابه گذاشته شده است که خوشبختانه پس از بازسازی تالار توسط مدیران تربیت معلم شهید باهنر، این سالن به نام شهید ثقه الاسلام نام گذاری شده است.
اشخاص بسیاری در دانشسرای تبریز تلمذ کرده و برای ایران افتخار آفرینی کرده‌اند که نام آنها جزء بزرگان علم وادب ایران است و یا حداقل نام انها به عنوان مشاهیر مطرح بوده است. ازجمله آن افراد محمد نقی براهنی پدر علم روان سنجی ایران، سلیم نیساری حافظ شناس برجسته، عزیز دولت آبادی شاعر معاصر، نصیر پایه گذار پدر شعر جناس معاصر، صمد بهرنگی قصه نویس کودک و افراد بسیاری دیگر در این محل تحصیل نموده اند. بزرگانی چون کاتب قرآن میرزا طاهر خوشنویس و مرحوم آفاق نیز در این محل تدریس نموده اند.
متاسفانه در زمان دولت دهم و مدیریت سابق آموزش و پرورش استان که در کارنامه وی تخریب مدرسه طالقانی را داریم، دانشسرا از تصدی تربیت معلم شهید باهنر به یک بهانه واهی خارج و مانند گوشت قربانی بین آموزش ضمن خدمت معلمان، مدرسه راهنمای نمونه دولتی باقر العلوم و تربیت معلم علامه امینی تقسیم شد. به دلیل مدیریت سه گانه بر روی این بنای ارزشمند که در۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۸۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، درحال از بین رفتن تدریجی است.
دانشسرای تبریز که بنا بر ادعای برخی از فرهنگ دوستان اولین مرکز آموزش عالی حتی قبل از دانشگاه تهران بوده و اولین بار دانشکده علوم پزشکی در آن آغاز به کار کرده و حتی در جریان فرقه دموکرات نیز ماهیت آموزش عالی خود را از دست نداده بوده، در زمان دولت قبل به مدرسه راهنمایی تحویل گردید که اقتضای سنی دانش آموزان آن مقطع با ماهیت رفتار احتیاطی در این بنای قدیمی سازگار نبوده و موجب تخریب آن بنا شده است.
بی شک اگر دانشسرای تبریز در شهر اصفهان بود، یکی از محل‌های در آمد برای آن شهر و جذب توریست به شمار می‌رفت. ظرفیتی که ما هرگز از آن بهرمند نشدیم و چاه نفتی که در مرکز شهر قرار دارد را نادیده گرفته ایم. انتظار می‌رود با عنایت ویژه جناب آقای رئیسی، در باز گرداندن ماهیت اصلی دانشسرا همت کافی نموده و بار دیگر شاهد شکوفایی دانشسرای تبریز باشیم و به این افتخار کنیم که با گذشت بیش از هفتاد سال، هنوز دانشسرای تبریز پا برجاست و هنوز فریاد آزادی خواهی شیخ شهید از آنجا شنیده می‌شود.

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان