صاحب‌دیوان، پایـگاه خبــری و تحلیلی تاریخ و فـرهنگ ایران

پارس وی دی اس
چهارشنبه, 9 خرداد, 1403

به مناسبت زادروز استاد شهریار؛ شعر خان ننه با صدای خود استاد

یازدهم دی زادروز محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار است، او به سال ۱۲۸۵ خورشیدی در تبریز چشم به جهان گشود.

 

به گزارش صاحب دیوان، پدر استاد شهریار «میر آقا خشکنابی» از وکلای شهر تبریز و مادرش نیز از خویشان پدر بوده است. شهریار جوان در ۱۴ سالگی برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت می‌کند. شاعر جوان، ابتدای دوران پهلوی را در تهران سپری کرده و دانش آموختگی را در مدرسه دار الفنون پی می‌گیرد. وی برای ادامه تحصیل، رشته پزشکی را برگزیده و پنج سال نیز در این رشته به تحصیل مشغول می‌شود.

شهریار جوان در سال ۱۳۱۶ پدرش را از دست داده و مادرش به همراه او به تهران می‌آید تا در سختی‌های روزگار، همراه فرزند باشد. در آن زمان، استاد شهریار به شعر و ادبیات مشغول شده و آوازه‌ای نیز کسب کرده بود و با شاعران نامی همچون ملک الشعرای بهار ارتباط داشت. شهریار که از استعداد شگفتی در سرودن شعر برخوردار بود، در سال ۱۳۲۹ سروده معروف «حیدر بابا» را به زبان ترکی آغاز کرد. وی در آن هنگام به چهره‌ای شناخته شده در شعر پارسی تبدیل شده و با سرودن برخی اشعار ترکی (به ویژه حیدر بابا)، از نفوذ و اعتباری فراوان در شعر ترکی نیز برخوردار بود. بنابراین نه تنها در میان شاعران ترکی گوی ایران، بلکه در شعر جمهوری آذربایجان، ترکیه و مناطق آسیای میانه نیز شهرتی پیدا کرد و تأثیر شگرفی بر ادبیات ترکی برجای نهاد.

ماخذ: شعر دوست، علی اصغر، شهریار و شعر ترکی، کارآفرینان فرهنگ و هنر ۱۳۸۳

به مناسبت زادروز استاد شهریار، شعر «خان ننه» را با صدای خود استاد بشنویم:

متن شعر زیبای «خان ننه» اثر جاودان استاد شهریار:

«خان ننه، هایاندا قالدین

بئله باشیوا دولانام

نئجه من سنی ایتیردیم!

دا سنین تایین تاپیلماز

سن أولن گون، عمه گلدی

منی گتدی آیری کنده

من اوشاق، نه آنلیایدیم؟

باشیمی قاتیب اوشاقلار

نئچه گون من اوردا قالدیم

قاییدیب گلنده،باخدیم

یئریوی ییغیشدیریبلار

نه أوزون، و نه یئرین وار

«هانی خان ننه م؟» سوروشدوم

دئدیلرکه:خان ننه وی

آپاریبلا کربلایه

که شفاسین اوردان آلسین

سفری اوزون سفردیر

بیر ایکی ایل چکرگلینجه

نئجه آغلارام، یانیخلی

نئچه گون ائله چیغیردیم

که سسیم، سینم توتولدی

او، من اولماسام یانیندا

أوزی هئچ یئره گدنمز

بو سفر نولوبدی، من سیز

أوزی، تک قویوب گئدیبدی؟

هامیدان آجیخ ائدرکن

هامییا آجیخلی باخدیم

سونرا باشلادیم که: من ده

گئدیرم اونون دالینجا

دئدیلر: سنین کی تئزدیر

امامین مزاری اوسته

اوشاقی آپارماق اولماز

سن اوخی، قرآنی تئز چیخ

سن اونی چیخینجا بلکه

گله خان ننه سفردن

تله سیک راوانلاماقدا

اوخودوم قرآنی چیخدیم

که یازیم سنه: گل ایندی

داها چیخمیشام قرآنی

منه سوقت آل گلنده

آما هر کاغاز یازاندا

آقامین گؤزی دولاردی

سنده کی گلیب چیخمادین

نئچه ایل بو انتظارلا

گونی، هفته نی سایاردیم

تا یاواش یاواش گؤز آچدیم

آنلادیم که، سن أولوبسن!

بیله بیلمیه هنوزدا

اوره گیمده بیر ایتیک وار

گؤزوم آختارار همیشه

نه یاماندی بو ایتیک لر

خان ننه جانیم، نولِیدی

سنی بیرده من تاپایدیم

او آیاقلار اوسته، بیرده

دؤشه نیب بیر آغلایایدیم

قولی حلقه سالمیش ایپ تک

او آیاغی باغلیایدیم

که داها گئدنمیه ایدین

گئجه لر یاتاندا، سن ده

منی قوینووا آلاردین

نئجه باغریوا باساردین

قولون اوسته گاه سالاردین

آخی دنیا نی آتارکن

ایکیمیز شیرین یاتاردیق

یوخودا(لولئی)آتارکن

سنی من بلشدیرَردیم

گئجه لی، سو قیزدیراردین

أوزیوی تمیزلیهردین

گنه ده منی أوپردین

هئچ منه آجیخلامازدین

ساواشان منه کیم اولسون

سن منه هاوار دوراردین

منی، سن آنام دؤینده

قاپیب آرادان چیخاردین

ائله ایستیلیک او ایستک

داها کیمسه ده اولورمی؟

اوره گیم دئییر کی: یوق- یوق

او ده رین صفالی ایستک

منیم او عزیزلیگیم تک

سنیله گئدیب، توکندی

خان ننه، أزون دیئیردین

که: سنه بهشت ده، آلله

وئرجک نه ایستیورسن

بو سؤزون یادیندا قالسین

منه قولینی وئریب سن

ائله بیر گونوم اولورسا

بیلیسن نه ایسته رم من؟

سؤزیمه درست قولاخ وئر:

(سن ایلن اوشاخلیق عهدین)

خان ننه آمان، نولِیدی

بیر اوشاخلیغی تاپایدیم

بیر ده من سنه چاتایدیم

سنیلن قوجاقلاشایدیم

سنیلن بیر آغلاشایدیم

یئنیدن اوشاق اولورکن

قوجاغوندا بیر یاتایدیم

ائلر بیر بهشت اولورسا

داها من ئوز آللاهمیمدان

باشقا بیر شئ ایستمزدیم»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یادداشت